గత ఏడాది కాలంగా భారత క్రికెట్ జట్టు ప్రదర్శనను పరిశీలిస్తే, టెస్టులు, టీ20ల్లో నిలకడలేమి ప్రధాన సమస్యగా కనిపిస్తోంది. ఒక మ్యాచ్‌లో అద్భుతంగా ఆడటం, ఆ తర్వాతి మ్యాచ్‌లో పూర్తిగా చేతులెత్తేయడం జట్టుకు అలవాటుగా మారింది. అయితే వన్డేల్లో మాత్రం పరిస్థితి కొంత భిన్నంగా ఉండేది. సీనియర్లు విరాట్ కోహ్లీ, రోహిత్ శర్మల అనుభవానికి గిల్ నాయకత్వం తోడవడంతో, సిరీస్ ఓటములు ఎదురైనా జట్టు ప్రదర్శనల్లో నిలకడను చూపించేది.
గత ఏడాది కాలంగా వన్డేల్లో భారత జట్టుకు అతిపెద్ద బలం బ్యాటింగే అని చెప్పాలి. విరాట్, రోహిత్, గిల్, శ్రేయస్ అయ్యర్, కేఎల్ రాహుల్ తమదైన శైలిలో జట్టుకు అండగా నిలిచారు. స్వదేశంలోనైనా, విదేశీ పర్యటనల్లోనైనా ఈ బ్యాటింగ్ బలం చాలాసార్లు ప్రత్యర్థులకు సవాలుగా మారింది. కానీ 2026 వెస్టిండీస్ సిరీస్ వరకు కనిపించిన ఈ ఆధిపత్యం న్యూజిలాండ్ పర్యటనలో ఒక్కసారిగా ప్రశ్నార్థకంగా మారింది.
ఇక బౌలింగ్ విషయానికి వస్తే, గత కొంతకాలంగా భారత జట్టుకు ఇదొక బలహీనమైన విభాగంగానే కొనసాగుతోంది. వన్డే జట్టులో బుమ్రా అందుబాటులో లేకపోవడం జట్టుపై తీవ్ర ప్రభావం చూపించింది. అయినప్పటికీ సిరాజ్, అర్ష్‌దీప్ సింగ్ బౌలింగ్ బాధ్యతలను సమర్థంగా నిర్వర్తిస్తూ జట్టుకు అండగా నిలిచారు. ముఖ్యంగా సిరాజ్ కొత్త బంతితో పాటు కీలక సమయాల్లో వికెట్లు తీస్తూ జట్టుకు అవసరమైన బ్రేక్‌త్రూలు అందించాడు.
కానీ న్యూజిలాండ్ పర్యటనలో బౌలింగ్‌తో పాటు బ్యాటింగ్‌లోనూ భారత జట్టు పూర్తిగా తడబడింది. ఇంతకంటే ఆశ్చర్యకరమైన విషయం ఏమిటంటే, సరైన కారణం ఏమిటో స్పష్టత లేకుండానే మహమ్మద్ సిరాజ్‌ను జట్టు నుంచి పక్కన పెట్టడం. బ్రార్, ఆకిబ్ వంటి యువ బౌలర్లకు అవకాశాలు ఇవ్వడంలో తప్పులేదు. కానీ నిలకడగా జట్టుకు సేవలందించిన సిరాజ్‌ను ఎక్కువకాలం బెంచ్‌కే పరిమితం చేయడం మాత్రం సమంజసం కాదు.
బ్యాటింగ్ విషయానికి వస్తే, ప్రస్తుతం భారత జట్టుకు గిల్, విరాట్ కోహ్లీ రెండు ప్రధాన స్తంభాలుగా కనిపిస్తున్నారు. గిల్ క్రీజులో కుదురుకున్నాడంటే అతడి వికెట్ తీయడం ప్రత్యర్థి బౌలర్లకు కొరకరాని కొయ్యలా మారుతుంది. మరోవైపు విరాట్ కూడా గత 12 నెలల్లో చాలా సందర్భాల్లో అద్భుతమైన నియంత్రణతో బ్యాటింగ్ చేశాడు. అరుదుగా ఎదురైన ప్రారంభ ఎదురుదెబ్బలు మినహా, అతడి బ్యాటింగ్‌లో మునుపటి ఆత్మవిశ్వాసం స్పష్టంగా కనిపించింది.
ఇక రోహిత్ శర్మ విషయానికి వస్తే, గత ఏడాది కాలంలో కొన్ని అద్భుతమైన సెంచరీలు, అర్ధశతకాలతో అభిమానులను అలరించాడు. అయితే అన్ని మ్యాచ్‌లలోనూ తనదైన ముద్ర వేయడంలో మాత్రం విఫలమవుతున్నాడు. ఒక మ్యాచ్‌లో 70కి పైగా పరుగులు చేస్తే, మరో మ్యాచ్‌లో రెండంకెల స్కోరుకే పరిమితమవుతున్న పరిస్థితి కనిపిస్తోంది. రోహిత్ లాంటి సీనియర్ ఆటగాడి నుంచి జట్టు ఆశించేది అప్పుడప్పుడు మెరుపులు కాదు, కీలక సమయాల్లో స్థిరమైన ప్రదర్శన.
ఇక్కడ భారత జట్టు ప్రధానంగా దృష్టి పెట్టాల్సింది బ్యాటింగ్‌లో తిరిగి ఆ స్థిరత్వాన్ని సాధించడంపైనే. అదే సమయంలో ప్రపంచకప్‌కు అవసరమైన బౌలింగ్ కాంబినేషన్‌ను ఇప్పటి నుంచే సిద్ధం చేసుకోవాలి. ప్రతి సిరీస్‌కు కొత్త బౌలర్లను పరీక్షించడం, ఒకరిని తీసుకుని మరొకరిని పక్కన పెట్టడం వల్ల జట్టులో సరైన సమన్వయం ఏర్పడదు. ప్రపంచకప్‌కు ఏడాది లోపే సమయం ఉన్నప్పుడు ప్రయోగాల కంటే ఆటగాళ్లపై నమ్మకం ఉంచడం ముఖ్యం.
ఒకప్పుడు భారత వన్డే జట్టుకు బ్యాటింగే ప్రధాన బలం కాగా, బౌలింగ్ ఆ బలానికి తోడుగా నిలిచేది. ఇప్పుడు ఆ సమతుల్యత దెబ్బతినకుండా చూసుకోవాల్సిన బాధ్యత టీమ్ మేనేజ్‌మెంట్‌పై ఉంది. సిరాజ్ లాంటి అనుభవజ్ఞులకు తగిన ప్రాధాన్యత ఇవ్వడంతో పాటు యువ ఆటగాళ్లకు కూడా సరైన అవకాశాలు కల్పించాలి.
ప్రపంచకప్‌కు ముందే స్థిరమైన ప్లేయింగ్-11 , స్పష్టమైన ఆటగాళ్ల పాత్రలు, బలమైన బ్యాటింగ్ ఆర్డర్‌తో పాటు నమ్మకమైన బౌలింగ్ యూనిట్‌ను సిద్ధం చేసుకోకపోతే చివరి నిమిషంలో ఎదురయ్యే సమస్యలు మరింత భారంగా మారవచ్చు.
