ఆంధ్రప్రదేశ్ – తెలంగాణ నీటి వివాదం మరోసారి చర్చకు రావడం యాదృచ్ఛికం కాదు. సీఎం చంద్రబాబు నాయుడు చేసిన వ్యాఖ్యలు కేవలం రాజకీయ విమర్శలుగా కొట్టిపారేయలేని స్థాయిలో ఉన్నాయి. ఎందుకంటే ఇది రాష్ట్రాల మధ్య మాటల యుద్ధం కాదు, దిగువ ప్రాంతాల జీవనాధారానికి సంబంధించిన అంశం.
కృష్ణా నదిపై తెలంగాణ చేపడుతున్న ప్రాజెక్టులు చట్టబద్ధమైనవా కాదా అన్నది కోర్టులు, ట్రిబ్యునల్స్ నిర్ణయించాల్సిన విషయం. కానీ ఆ ప్రాజెక్టుల అమలు విధానం వల్ల ఏపీకి నష్టం జరుగుతోందన్న వాస్తవాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయలేం. ఎగువ రాష్ట్రం అధికంగా నీటిని నిల్వ చేసుకుంటే, దిగువ రాష్ట్రానికి సమస్య తప్పదు. ఇది రాజకీయ ఆరోపణ కాదు, భౌగోళిక సత్యం.
ఇక్కడ అసలు ప్రశ్న నీటి కేటాయింపుల్లో కాదు, అమలులో ఉంది. ఒప్పందాలు, మార్గదర్శకాలు ఉన్నప్పటికీ అవి నేలమీద ఎందుకు పనిచేయడం లేదన్నది ఆలోచించాల్సిన అంశం. ఈ లోపాన్ని రాజకీయ లాభనష్టాల కోణంలో చూడటం ప్రమాదకరం.
చంద్రబాబు మాటల్లో మరో సూచన కూడా దాగుంది. గతంలో ఏపీ తరఫున బలమైన ప్రతినిధిత్వం లేకపోవడం వల్లే ఈ స్థాయి పరిస్థితి వచ్చిందన్న భావన. ఇది ఆత్మవిమర్శలా అనిపించినా, వాస్తవానికి పాలసీ వైఫల్యాన్ని గుర్తుచేసే వ్యాఖ్య.
కేంద్ర ప్రభుత్వం పాత్రపై కూడా సందేహాలు సహజం. రెండు రాష్ట్రాల మధ్య సమన్వయాన్ని పెంచాల్సిన కేంద్రం, సమస్యను పరిష్కరించడంలో ఎందుకు ఆలస్యం చేస్తోందన్న ప్రశ్నకు ఇప్పటివరకు స్పష్టమైన సమాధానం లేదు. నీటి వివాదం ఆలస్యం అయితే, అది వ్యవసాయ, తాగునీటి సంక్షోభంగా మారే ప్రమాదం ఉంది.
తెలంగాణ వైఖరిపై ఏపీ అసంతృప్తి వ్యక్తం చేయడం రాజకీయంగా సహజమే. కానీ దీని పరిష్కారం ప్రకటనల్లో కాదు, అమల్లో కనిపించాలి. లీగల్ స్టెప్స్, ఇంటర్-స్టేట్ కోఆర్డినేషన్, కేంద్ర జోక్యం అన్నీ ఒకేసారి పనిచేయాల్సిన అవసరం ఉంది.
చివరికి నీరు ఎన్నికల అజెండా కాదు. కానీ నీటి విషయంలో తీసుకునే నిర్ణయాలు పాలకుల ప్రాధాన్యతలను బయటపెడతాయి. చంద్రబాబు హెచ్చరికలతోనైనా తెలంగాణ నీటి వైఖరి మారుతుందా, లేక ఈ వివాదం మరో సీజన్కూ వాయిదా పడుతుందా అన్నదే ఇప్పుడు అసలు ప్రశ్న.
